ลานสนภูสอยดาว
ตอนนี้อยู่ที่
0.0 กม.
600 ม.
ความชันช่วงนี้: ชิล ๆ เขียว
สูงสุด 1,633 ม.
5
เนินรออยู่
ช่วงนี้ยังชิล สะแตงขอเดินอุ่นเครื่องแบบไม่รีบ
เลาะลำธาร/ป่าไผ่
ช่วงเปิดขา เดินเลาะลำธารกับป่าไผ่ ทางยังคุยกันรู้เรื่องอยู่ เก็บจังหวะหายใจไว้ก่อนนะ
เนินส่งญาติ
เนินแรกที่เริ่มถามใจ ระยะไม่ยาวมาก แต่ความสูงเริ่มมาแบบสุภาพจนเหงื่อออก
เนินปราบเซียน
ไต่ขึ้นต่อเนื่องแบบจริงจัง สุดเนินนี้ถือว่าแตะครึ่งทางแล้ว ใจเริ่มมีเสียงประกอบ
เสียงจากชุมชน กม. 3.0“ถึงครึ่งทางแล้ว แต่ทำไมครึ่งทางดูสูงจัง”
เนินป่าก่อ
ช่วงยาวแต่ไม่ชันเท่าเดิม ป่าก่อให้ร่มและให้เวลาคุยกับตัวเองแบบสุภาพ
เนินเสือโคร่ง
สั้น ๆ แต่ยกหัวขึ้นอีกนิด เหมือนทางบอกว่าอย่าเพิ่งสบายใจเกินไป
เนินมรณะ
ชันสุดของเส้นทาง ช่วงนี้แหละที่นิ้วต้องไถนานขึ้นอย่างรู้สึกได้ เพราะ effort มาจากทั้งระยะและความสูง
เสียงจากชุมชน กม. 5.8“อีกนิดเดียวค่ะ = โกหก 😂”
ทางราบสู่ลานสน
ทางราบสุดท้ายก่อนถึงลานสน จุดกางเต็นท์อยู่ข้างหน้าแล้ว หัวใจเริ่มยิ้มก่อนขา
ถึงลานสนแล้ว ท้องฟ้าเริ่มมืด แต่ใจสว่างมาก
จากลำธาร ป่าไผ่ เนินส่งญาติ จนถึงเนินมรณะ นิ้วของเธอเดินครบ 6.5 กม. แล้วนะ คืนนี้กางเต็นท์ใต้ดาว แล้วรอดูทุ่งหงอนนาคม่วงตอนเช้าแบบใจฟู ๆ
